คำว่า “ลักษณนาม” ราชบัณฑิตยสถาน ให้ความหมายว่า “ลักษณนาม (ไว) น. คำนามที่แสดงลักษณะของสิ่งต่างๆ เช่น คน ๓ คน แมว ๒ ตัว ขลุ่ย ๓ เลา ลูกคนโต หมวกใบใหญ่” อีกทั้ง รศ. ดร. นิตยา กาญจนะวรรณ ได้กล่าวว่า ในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช มีลักษณนามปรากฏอยู่เพียง ๓ คำ คือ คน ใช้สำหรับคน ตัว ใช้สำหรับสัตว์ และอันใช้กับสิ่งที่ไม่มีชีวิตทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็ก แต่ในปัจจุบันภาษาไทยมีลักษณนามอยู่มากมาย โดยลักษณนามที่มีเพิ่มขึ้นนั้น แสดงให้เห็นว่าผู้ใช้ภาษาได้กำหนดคำเพิ่มขึ้นตามยุคและกาลสมัยสิ่งใดที่ใช้มาก ใช้บ่อยก็จะมีอยู่และมีเพิ่มขึ้น แต่สิ่งใดที่ไม่ค่อยได้ใช้หรือไม่ได้ใช้เลยก็จะจางหายไปอย่างเช่นกับพยัญชนะไทยที่มีทั้งหมด ๔๔ ตัว แต่ปัจจุบันคนไทยจะใช้พยัญชนะเพียง ๔๒ ตัว ซึ่งพยัญชนะ ๒ ตัวที่หายไปคือ ฃ ฅ เนื่องจาก ฃ และ ฅ ปัจจุบันไม่พบการใช้งาน จึงอนุโลมใช้ ข และ ค แทนในการสะกดด้วยเหตุของคำในภาษาไทยที่มีทั้งเพิ่มขึ้