คำว่า "พระนั่งเกล้าฯ ไม่โปรดการละคร" ที่ปรากฏในประชุมประกาศรัชกาลที่ 4 อาจชวนให้เกิดความเข้าใจผิดไปได้ว่า รัชกาลที่ 3 ไม่สนพระราชหฤทัยในศิลปวิทยา แต่ในความจริงแล้ว "สมัยรัชกาลที่ 3" นับเป็นหนึ่งใน "ยุคทองของวรรณคดี" และในวรรณคดีเหล่านั้นยังปรากฏข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่ไม่อาจมองข้าม ประวัติศาสตร์ในวรรณคดีไม่เพียงบอกเล่าเหตุการณ์และสภาพบ้านเมืองในอดีตเท่านั้น แต่ยังฉายให้เห็นความคิดของผู้ประพันธ์ที่รังสรรค์ผ่านบทกวี "พระนั่งเกล้าฯ ไม่โปรดการละคร แต่เป็นยุคทองของวรรณคดี" เล่มนี้ ได้รวบรวมบทความเกี่ยวกับงานวรรณคดี ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) โดยแสดงให้เห็นว่านี่เป็นอีก "ยุคทอง" ของวรรณคดี อีกทั้งวรรณคดียังสะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศและเหตุการณ์บ้านเมืองในสมัยนั้น รวมถึงบรรยากาศของกรุงเทพฯ โดยเฉพาะย่านท่าช้างซึ่งเป็นย่านที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ ย่านเสาชิงช้า และชุมชนแขกเลี้ยงวัว อีกทั้งยังมีเนื้อหาที่ว่าด้วยการตีพิมพ์พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ของเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ ที่กว่าจะได้ตีพิมพ์ครั้งแรกก็ต้องรอถึง พ.ศ. 2477 โดยความล่าช้าในการตีพิมพ์นั้น นอกจากจะเป็นเพราะความขัดข้องด้านเนื้อหาแล้ว ยังเกี่ยวของกับประเด็นทางการเมืองของชนชั้นนำอีกด้วย