สีสันของ "เอี้ยก่วย" ไม่ว่ามองผ่านในเรื่องส่วนตัว ในเรื่องของความรัก ในเรื่องของชีวิต ในเรื่องของวิทยายุทธ์ เป็นสีสันอันเปล่งความเป็น "ขบถ" ออกมาครบถ้วน ระนาบเดียวกันบทสรุป "เพราะฉันขบถ ฉันถึงมีชีวิต" หายากเป็นอย่างยิ่งที่จะเห็นผู้ฝึกจอมยุทธ์ไม่ยอมรับต่อ "อาจารย์" ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อยอมรับต่ออาจารย์อย่างเต็มเปี่ยม มันยังกล้าที่จะรักและวิวาห์กับอาจารย์ ไม่มีอีกแล้วในยุทธจักร ยิ่งกว่านั้น เมื่อได้รับเมตตาถ่ายทอดชีวิต ไม่ว่าจะอาวเอี้ยงฮง ไม่ว่าจะจากสุสานโบราณ ไม่ว่าจะจากอึ้งเอี๊ยะซือ ไม่ว่าจะอินทรีที่จดจำมาจากต๊กโกวคิ้วป่าย ในที่สุดมันก็นำมาสังเคราะห์และหลอมรวม กระทั่งบังเกิดเป็นวิทยายุทธ์ อันไม่เพียงแต่นำมาจากแต่ละบูรพาจารย์ หากแต่ยังประสานเข้ากับสภาพความเป็นจริงแห่งชีวิตของตน