วิภาส ศรีทอง ถ่ายทอดงานเขียนชิ้นเยี่ยม "หมาหัวคน" ได้อย่างประณีตบรรจง ภายใต้เนื้อหาของนวนิยายเรื่องนี้ กล่าวถึงการแสวงหาตัวตนและการเอาตัวรอดของมนุษย์ที่เคยเป็นสุนัขมาก่อน ท่ามกลางการทารุณกดขี่ ความรุนแรงภายใต้สังคมบริโภค และสัญชาตญาณดิบที่ผลักดันให้ "ผู้ไม่เหมือนตน" กลายเป็น "ฝ่ายตรงข้าม" งานเขียนเหนือจริงเชิงสัญลักษณ์เล่มนี้ เปรียบประดุจกระจกเผยความจริงในสังคมได้อย่างน่าตระหนักว่า ระหว่างการเอาตัวรอดของผู้ไม่เหมือนคนอื่น เหตุใดสังคมมนุษย์จึงกระทำการทารุณอย่างไร้เหตุผล ซ่อนรูปอยู่ในความเป็นจริงได้อย่างเหลือเชื่อ