นอกเหนือปรัชญาจีนและญี่ปุ่นซึ่งก่อกำเนิดอารยธรรมตะวันออกมาเป็นเวลาพอสมควร นับแต่อดีตกาลก็ยังมีอีกหลายดินแดนที่ได้ร่วมสร้างอารยธรรมตะวันออกเช่นกัน และหนึ่งในนั้นก็คือ “ดินแดนชมพูทวีป” หรือประเทศอินเดียและปากีสถานในปัจจุบัน หนังสือ "แกะรอยคัมภีร์ฉบับคนกันเอง ภาค ๒ : ประมวลยอดคัมภีร์ธรรมะ" จากฝีมือการเขียนของ "เอื้อ อัญชลี" จึงเกิดขึ้นเพื่อบันทึกความเป็นมาของอารยธรรมของชมพูทวีป ซึ่งถือเป็น "ภาคต่อ" ของหนังสือ "แกะรอยคัมภีร์ฉบับคนกันเอง ภาค ๑ : ประมวลยอดคัมภีร์กลยุทธ์" โดยทั้ง ๒ เล่มรวบรวมจากคอลัมน์ "สามก๊กฉบับคนกันเอง" ในนิตยสาร มติชนสุดสัปดาห์ เนื้อเรื่องกล่าวถึงปกรณัมตะวันออกที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย นับแต่เจ้าแม่ที่ปกครองทวีปเอเชียก่อนที่ชนเผ่าอารยันจะเข้ามามีอิทธิพลจนทำให้เกิดความเชื่อต่างๆ ไม่ว่าลัทธิพราหม ฮินดู จนถึงพุทธศาสนาซึ่งเป็นต้นรากของความเชื่อที่ยึดถือเหตุผลไม่เพียงเท่านั้น ยังเปรียบเทียบปกรณัมตะวันออกและตะวันตกว่ามีความแตกต่างอย่างไร เหตุใดเทพเจ้าของชาวเอเชียจึงเป็นที่เคารพสักการะทุกพระองค์ ในขณะที่เทพเจ้าของตะวันตกกลับมีรัก โลภ โกรธ หลงแบบมนุษย์ ก่อนจะอธิบายความเชื่อความศรัทธาของผู้คนในปัจจุบัน โดยเฉพาะคำสอนของท่านพุทธทาสซึ่งเป็นพระอรหันต์ของไทยกับนักคิดที่ท้าทายความศรัทธาของท่าน หนังสือเล่มนี้จึงเป็นบทบันทึกที่มีคุณค่า อย่างน้อยก็เพื่อให้เห็นว่าดินแดนชมพูทวีปได้สร้างอารยธรรมไว้มากมาย แม้แต่ประเทศไทยก็ได้รับอิทธิทางศาสนาและวัฒนธรรมจากดินแดนแห่งนี้เป็นอย่างมาก